Διαφραγματοκήλη: Συμπτώματα και Ελάχιστα Επεμβατική Θεραπεία
Η διαφραγματοκήλη αποτελεί μία παθολογική κατάσταση, κατά την οποία το ανώτερο μέρος του στομάχου, σε συνδυασμό ή όχι με το τμήμα του οισοφάγου που φυσιολογικά βρίσκεται εντός της κοιλιάς, έχουν μετατοπιστεί πλέον από την κοιλία εντός του θώρακα.
Αποτέλεσμα της μετατόπισης αυτής είναι η απώλεια της φυσιολογικής λειτουργίας του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, γεγονός που προκαλεί τόσο την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση όσο και άλλα συμπτώματα.
Ποιες αίτια είναι υπεύθυνα για τη διαφραγματοκήλη;
Πολλαπλά αίτια μπορούν ενδεχομένως να προκαλέσουν την εμφάνιση της διαφραγματοκήλης, κοινός παρονομαστής των οποίων είναι η πρόκληση αυξημένης ενδοκοιλιακής πίεσης, με συνέπεια την εξώθηση του περιεχομένου της κοιλίας προς τον θώρακα.
Στα αίτια, λοιπόν, που δύνανται να προκαλέσουν την εμφάνιση της διαφραγματοκήλης συγκαταλέγονται:
- Η χρόνια δυσκοιλιότητα
- Η συχνή άρση βάρους
- Η παχυσαρκία
- Η εγκυμοσύνη
- Το προχωρημένο της ηλικίας
- Η μυϊκή εξασθένηση του διαφράγματος.
Πόσοι τύποι διαφραγματοκήλης υφίστανται;
Ανάλογα με την μετατόπιση του στομάχου ή/και του ενδοκοιλιακού τμήματος του οισοφάγου εντός του θώρακα, υφίστανται 4 τύποι διαφραγματοκήλης:
- Ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη (Διαφραγματοκήλη τύπου 1)
- Παραοισοφαγική διαφραγματοκήλη (Διαφραγματοκήλη τύπου 2)
- Μικτή διαφραγματοκήλη (Διαφραγματοκήλη τύπου 3)
- Διαφραγματοκήλη τύπου 4
Η πλειονότητα των περιπτώσεων αφορά στην ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη ή διαφραγματοκήλη τύπου, καθώς αφορά στο 90% των περιπτώσεων διαφραγματοκήλης.
Πως θα αντιληφθούμε την ύπαρξή της;
Η διαφραγματοκήλη προκαλεί, όπως προαναφέρθηκε, πολλαπλά συμπτώματα, ενώ χαρακτηριστικά επικρατούν τα συμπτώματα της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης και των αναγωγών. Στα συμπτώματα της διαφραγματοκήλης ανήκουν:
- οι αναγωγές γαστρικού περιεχομένου
- το οπισθοστερνικό άλγος (πόνος πίσω από το στέρνο)
- ο οπισθοστερνικός καύσος (αίσθημα καψίματος πίσω από το στέρνο)
- η δυσφαγία
- το αίσθημα πρόωρου κορεσμού μετά τη λήψη τροφής
- το επιγαστρικό άλγος (πονος στην κοιλια στην περιοχή του επιγαστρίου)
- ο βήχας
- η δύσπνοια
- το βράγχος (βραχνάδα) φωνής
- οι αρρυθμίες
- οι ταχυκαρδίες
- το αίσθημα παλμών
- η αναιμία.
Πως πραγματοποιείται η διάγνωση;
Η κλινική εξέταση και ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό είναι θεμελιώδη στη διερεύνηση των συμπτωμάτων των ασθενών και στη διάγνωση της διαφραγματοκήλης.
Ωστόσο, η επιβεβαίωση της διάγνωσης της διαφραγματοκήλης πραγματοποιείται μέσω ενδοσκοπικών και απεικονιστικών εξετάσεων, εκ των οποίων η γαστροσκόπηση και η αξονική τομογραφία αποτελούν τις πλέον ωφέλιμες για τη διάγνωση.
Ποια μορφή θεραπείας υπάρχει για τη διαφραγματοκήλη;
Πολλαπλές μορφές θεραπείας έχουν προταθεί και υφίστανται για τη διαφραγματοκήλη, με την κάθε μέθοδο θεραπείας και την εφαρμογή της να πρέπει να εξατομικεύεται σε κάθε ασθενή μεμονωμένα, αξιολογώντας:
- Τον τύπο της διαφραγματοκήλης
- Το χρόνο έναρξης και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων
- Την ύπαρξη ή μη επιπλοκών της διαφραγματοκήλης.
Η χειρουργική αποκατάσταση συνιστά την οριστική θεραπεία για τους ασθενείς με διαφραγματοκήλη τύπου 1 ή διαφραγματοκήλη τύπου 3, οι οποίοι εμφανίζουν συμπτώματα και εμφανίζουν συμπτώματα, όπως και για το σύνολο των ασθενών με διαφραγματοκήλη τύπου 2, ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη συμπτωμάτων.
Η χειρουργική θεραπεία αποσκοπεί στην αποκατάσταση της φυσιολογικής ανατομίας του κατώτερου τμήματος του οισοφάγου και του ανώτερου τμήματος του στομάχου, όπως επίσης και στην σύγκλειση του χάσματος του διαφράγματος, διαμέσου του οποίου διέρχεται ο στόμαχος εντός του θώρακα.
Στη σύγχρονη εποχή, η λαπαροσκοπική χειρουργική θεραπεία για τη διαφραγματοκήλη επιτρέπει την οριστική θεραπεία της με την εφαρμογή των ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων και των πλεονεκτημάτων που τις συνοδεύουν.
Η θεραπεία για τη διαφραγματοκήλη λαπαροσκοπικά ανακουφίζει οριστικά τους ασθενείς από το σύνολο των συμπτωμάτων τους, εξασφαλίζοντας τους παράλληλα και μία άριστη ποιότητα ζωής.
Στα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής θεραπείας της διαφραγματοκήλης ανήκουν, επίσης:
- ο ελάχιστος μετεγχειρητικός πόνος
- η άμεση κινητοποίηση των ασθενών και η ταχεία ανάρρωση τους
- η σύντομη επάνοδός τους στην οικία τους και τις καθημερινές δραστηριότητες τους.
